Çağ ışık hızıyla ilerliyor… Yaşlı yerküremizin devinim hareketi hiç bukadar baş döndürücü olmamıştı. Her yeni gün, yeni sosyal ve politikgelişmelere gebe… İnsanlık, sarıldığı her şeyin kollarının arasındakaybolduğunu gördükçe tanımsız travmalarla sarsılıyor. Savaşlar,eskisinden daha acımasız.. Şiddet uygulamak için gerekçe bildirmeihtiyacı duyulmuyor. Hatta doğa bile beklenmedik hareketlerle daha sıkşaşırtıyor.
Bu dönüşüm çağında değerlerimizin yenidentanımlanması, kültürel kodlarımızın hatırlanıp yerli yerine konulmasıihtiyacı, her zaman olduğundan daha şiddetle kendisini hissettiriyor.Tıpkı Avrupa aydınlanmasının yaşandığı çağlarda olduğu gibi yenideneskiyi hatırlayıp yeniye güzergah belirleme ihtiyacıyla karşıkarşıyayız. Eğer insanlık durup düşünmezse, eğer yeryüzündeki binlerceyıllık yaşamın tecrübesine kulak vermezse, medeniyet dediğimiz şeybilinmedik yollarda kaybolup gidecek.
Bu kaygı , bir yolculuğaçıkma gereksinimi doğurdu. Şark söylencelerinde bilim ve hikmeti aramakiçin ayağına demir çarık giyen, eline asasını alıp yollara düşenkahramanlar vardır ya, öylesi bir amaçla çıkılan, öylesi bir yolculukbu. Medeniyet denilen bilim ve hikmet sentezine uzanan bu arayışa,Mostar yolculuğu adını verdik. Çünkü Mostar, bizim ezeli yolculuğumuzundurduğu yerdi. Orada durmuş ve batı ile doğunun arasına zarif bir köprükurmuştuk. Bundan sonra bu köprü üzerinden gelip geçen farklı diller,farklı dinler, farklı cinsler birbirini dinlesin, birbirini anlasındiye…